Bilinmezlikler içinde yol alırken yolum seviler sokağına düştü.

Daracık sarı sıcak güneşin ısıttığı bir sokak

Bir yanı karanlık kasvetli bir köşesinde gülüşenler bir yanda ağlaşanlar

Tuhaf bir sokak, bir kadın tuttu ellerimden sokağın öte yanına çekti beni

Bir kadın tuttu avuçlarımdan geleceğe baktı sanki kelimelerle ömrüme aktı.

Geçmişimi ezber edip geleceği anlattı çizgiler kayboldu kadın daha derine daldı

Elim kadının ellerinde küçüldü küçüldü eriyordu sanki.

Bir kadın tuttu küçülen ellerimi çekti aldı, kadının ellerinden ötelere koştu.

Gülüşümü beğenmedi bıraktı

Bir kadın tuttu elimi yürüdü ağlamamı sevmedi .

Bir kadın ağladı tuttu ellerimi çocukluğumdan kalan yaralara baktı

Korktu ellerimi sıktı sonra bir damla oldu avuçlarımdan aktı.

Bir kadın tuttu ellerimi başını göğe kaldırdı sanki güneşi kokladı,

Çatlayan dudaklarını alnıma değdirdi, kalbi kaşlarımdan kirpiklerimden damla damla aktı, kayboldu.

Bir kadın tuttu ellerimi kasvetli sokağın en derinine götürdü

Rüzgar esti yüzündeki ayva tüyleriyle dağıldı.

Bir kadın tuttu elimden gözleri bana benzeyen, gönlünden bir parça

kopardı gönlüme taktı Bir kadın tuttu elimden  gönlünden bir parça

kopardı,eksik parçamdan yüreğime aktı.

Written by Ercan Sertdemir

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *